Wat voor banen heb ik gehad in Barcelona? Is het moeilijk een baan te vinden als buitenlander?

Wat voor banen heb ik gehad in Barcelona? Is het moeilijk een baan te vinden als buitenlander?

Als je naar een ander land emigreert, is het vinden van een baan uiteraard één van je prioriteiten. Vandaag leek het mij leuk jullie wat meer te vertellen over de verschillende banen die ik heb gehad in Barcelona en hoe ik daaraan ben gekomen. Toen ik eenmaal besloten had dat ik naar Barcelona ging verhuizen, ben ik gelijk gaan kijken of ik misschien vanuit Nederland al iets kon regelen. En gelukkig ging dat vrij gemakkelijk toentertijd!

job-search

Eerste baantje

Mijn eerste baan(tje) vond ik via een agentschap die met name studenten hielp bij het vinden van een stage in Spanje. Ik was geen student en wilde een betaalde baan, maar toch schreef ik ze aan en ik had mazzel. Ze zochten mensen bij Vueling, de Spaanse luchtvaartmaatschappij. Het bedrijf bestond toen nog niet zo lang. Ik kreeg een vlucht aangeboden om op sollicitatiegesprek te komen. Dat bleek eigenlijk meer een kennismakingsgesprek te zijn, want ik kreeg gelijk te horen wat voor werk ik dan zou doen, wat de werktijden waren, het salaris, en wanneer ik kon beginnen. Er werden verder amper vragen gesteld over mijn capaciteiten, ervaring, etc. Het feit dat ik meerdere talen sprak was voor hen voldoende.

En dus begon ik een paar dagen na mijn aankomst te werken bij Vueling! Het was een simpel baantje op de afdeling klantenservice, maar op dat moment was het voor mij prima want ik wilde gewoon ‘iets’ hebben en verder mij richten op het ontdekken van Barcelona. Ik was op dat moment nog niet op zoek naar een grote uitdaging op professioneel gebied.

Na twee maanden begon ik een beetje rond te snuffelen op lokale websites waar vacatures op stonden en zag ik iets dat mij meer aansprak. Het was een vacature bij een bedrijf dat talenreizen organiseerde over de hele wereld. Ik stuurde mijn CV en werd uitgenodigd om op gesprek te komen en ja hoor, ik werd aangenomen! Bij dit bedrijf heb ik uiteindelijk ruim twee jaar gewerkt. Ik moest (aankomende) studenten helpen bij het vinden van een geschikte school en cursus en daarbij van alles voor ze regelen zoals accommodatie, studiebeurs, visum, examens. Het was een ontzettend leuke periode. Ik had hele leuke collega’s (waarvan één nog steeds één van mijn beste vriendinnen is!) en we ondernamen van alles samen, maakten zelfs reisjes in het weekend naar de Costa Brava, Mallorca, Andorra… Ik ben ontzettend dankbaar voor die periode. Het enige minpuntje was dat het salaris nogal laag was en er ook niet echt doorgroeimogelijkheden waren. Vandaar dat ik na twee jaar opnieuw begon met zoeken.

Nieuwe uitdaging

Opnieuw was de zoektocht via een vacaturewebsite. Nu was ik echt wel toe aan een nieuwe uitdaging en wilde graag iets doen wat meer aansloot bij mijn opleiding (toeristisch management). En daar zag ik een hele gave vacature: Hotelinkoper bij een redelijk groot bedrijf. Ik werd uitgenodigd. Het sollicitatiegesprek was heel intensief en er volgde zelfs een tweede gesprek. Ik wilde het zo graag en heb heel hard gevisualiseerd. Uiteindelijk kreeg ik het verlossende telefoontje. Ik was aangenomen! Man, wat was ik blij! Ik kreeg verschillende bestemmingen toegewezen om te ontwikkelen. Ik reisde veel om de hotels te bezoeken en ervan te overtuigen met ons samen te werken. De reisjes waren met name naar Amsterdam. Dat was natuurlijk een hele leuke bijkomstigheid want dan kon ik ook steeds mijn familie opzoeken (in Rotterdam). Bij dit bedrijf heb ik bijna vier jaar lang gewerkt, waarvan de laatste twee en een half jaar als ‘team leader’ van de hele afdeling hotelinkopers. Het was een hele leerzame ervaring!

Break

En toen… werd ik zwanger 🙂 Het werd voor mij al snel duidelijk dat ik, zodra de baby er was, thuis wilde blijven om bij hem te zijn en zelf voor hem te zorgen. Ik wilde dit niet aan iemand anders overdragen, ik wilde er zelf zijn voor mijn kind en mijn rol als moeder vervullen. Bovendien hadden we hier ook geen familie die af en toe kon helpen en een crèche zag ik al helemaal niet zitten op zo’n jonge leeftijd. En dus stopte ik met werken! Het was heerlijk om even een break te hebben van het werk en me helemaal te richten op ons zoontje. Ik ben zo blij dat ik van zijn eerste levensjaren helemaal niks gemist heb, dat ik bij alle belangrijke mijlpalen aanwezig was!

Mijn huidige baan

Maar goed, op een gegeven moment moest en wilde ik toch weer aan de slag. Dat was begin 2015 toen Oliver bijna 2 jaar was. Via Linkedin zocht ik bedrijven in Barcelona op die mij interessant leken. Éen daarvan in het bijzonder leek me heel interessant en ik maakte een ‘connectie’ met de CEO van dit bedrijf. Tot mijn grote verbazing kreeg ik binnen twee minuten een berichtje terug van hem dat ze toevallig net iemand Nederlands zochten en dat mijn profiel hem aanspraak, en of ik even langs wilde komen om elkaar te leren kennen en de mogelijkheden te bespreken. Nou, natuurlijk! Dit was gewoon echt puur toeval (of niet, als je niet in toeval gelooft 😉 ) maar in ieder geval perfecte timing. Het klikte gelijk en dezelfde dag nog werd ik terug gebeld en kreeg ik een aanstellingsbrief per email toegestuurd. Op de dag na Olivers tweede verjaardag begon ik weer te werken. Inmiddels werk ik anderhalf jaar bij dit bedrijf.

Nu willen jullie natuurlijk weten wáár ik dan werk. Ik werk voor VeryChic, een website waarop luxe hotels van 4- en 5-sterren over de hele wereld worden aangeboden met flinke kortingen, vaak tot wel 50%. Maar… je moet wel lid zijn om toegang tot de aanbiedingen te hebben, dus je moet je eerst registreren via de website. En… de aanbiedingen duren maar een week of hooguit 2 weken, dus je moet snel boeken, anders ben je te laat. Mijn taak is kort gezegd de allerbeste hotels te vinden en de beste prijzen met hen te onderhandelen. Ik kijk samen met de hotels hoe vaak en wanneer we nieuwe marketingcampagnes voor hen gaan lanceren. Van al de banen die ik gehad heb ik Barcelona is dit de leukste. Niet alleen om de werkzaamheden zelf, maar ook om het bedrijf, de mensen, de arbeidsvoorwaarden, etc. etc. Ik ben bijvoorbeeld flexibel met de tijden en dat is voor mij als moeder heel belangrijk.

Een baan vinden in Barcelona

Komen we bij de tweede vraag uit de titel: hoe gemakkelijk is het om een baan te vinden in Barcelona? Uit mijn verhaal van hierboven zou je kunnen opmaken dat het vrij gemakkelijk is. Gelukkig heb ik in al die jaren nooit vrijwillig zonder werk gezeten. Toch is het werkloosheidspercentage in Spanje ontzettend hoog, zo rond de 25%. Met name de pas afgestudeerden hebben de grootste moeite om aan een baan te komen. Maar er zijn veel internationale bedrijven in Barcelona en de meeste buitenlanders hebben in ieder geval één grote plus, en dat is dat ze hun talen spreken. Het gemiddelde niveau Engels van de Spanjaarden is niet om over naar huis te schrijven. Een Nederlander spreekt vaak zelfs twee vreemde talen naast het Nederlands. Hiermee heb je automatisch een groot voordeel op de Spanjaarden.

Daarnaast hangt het ook af van de sector of het soort werk dat je zoekt. Voor architecten en biologen bijvoorbeeld liggen de banen niet voor het oprapen. Daarentegen is er een veel groter aanbod aan sales- en marketingfuncties.

Voor mij heeft het gelukkig altijd goed uitgepakt en daar ben ik ontzettend blij mee. Het heeft niet alleen mogelijk gemaakt dat ik in deze stad mijn eigen geld kon verdienen en in mijn levensonderhoud kon voorzien, maar ook dat ik mij zowel op professioneel gebied als op persoonlijk gebied heb kunnen ontwikkelen. Ik raad een ieder die de kans heeft van harte aan een tijdje in het buitenland te werken, of dat nou een betaalde baan is of een stage.

Zou jij het leuk vinden om eens in een ander land te werken, met een andere taal, andere cultuur en andere mentaliteit? Wat zou je het leukst vinden en wat het moeilijkst?

8 gedachten over “Wat voor banen heb ik gehad in Barcelona? Is het moeilijk een baan te vinden als buitenlander?

  1. Leuk dat je nog steeds in het toerisme werkzaam bent! Klinkt als een mooie uitdaging en fijn dat je het zo goed kunt combineren met het moederschap! Ik zal eens een kijkje nemen op de website of er wellicht leuke deals voor (Oost-)Afrika bij zijn!

    En weer een erg herkenbaar stukje! Ondanks dat we over een nanny beschikken, was het voor mij al vrij snel duidelijk dat ik een baby van 2,5 maand niet bij een ‘vreemde’ achter wilde laten. Dus heb ik mijn baan opgezegd en kan nu lekker full time van Lisan (en Julian) genieten, zonder me druk te hoeven maken om onbeantwoorde mailtjes of deadlines. Al mis ik het werken op zich ook wel hoor! Tijd dus om me langzaamaan weer op een nieuwe uitdaging te oriënteren.

    1. Ha Miranda, ja begrijp ik helemaal. Ik zou het bij een volgende ook zo weer doen! In Spanje kun je als moeder onbetaald verlof opnemen en dan moeten ze je baan behouden. Wel heel jammer dat ze hier niet aan parttime werken doen, dat zou ik eigenlijk het liefst willen.
      Nu nog lekker van Lisan en Julian genieten dan en er komt vast een mooie kans op je pad!!

  2. Leuk om te lezen hoe dit bij jou is gegaan! Dat gaat niet zo makkelijk in Colombia helaas. Ik denk dat werken in de toeristen sector in Barcelona ook makkelijker is: het is simpelweg een heel toeristische stad en land. Hier is dat natuurlijk anders, zeker in het niet-toeristische Bogotá. Iets van 75% van de banen in Colombia krijg je via via. Ook ik heb me aangemeld op banensites en brieven gestuurd, maar dat haalde allemaal niets uit. Maar via via wel dus… Contacten zijn hier dus zeer belangrijk. Ook ik vind het heel fijn om in mijn eigen onderhoud te kunnen voorzien. Het geeft ook veel meer een gevoel dat je in de maatschappij zit 🙂

    1. Ha Sabine, kan me voorstellen dat het in Colombia wat moeilijker is! En als buitenlander heb je nou vaak net niet die contacten. Knap dat het je toch gelukt is!
      Ja, Barcelona is heel toeristisch, hetgeen ook veel banen genereert in hotels, restaurants, etc. En er zitten hier veel internationale bedrijven in allerlei sectoren.
      Helemaal mee eens, je werk helpt je ook beter te integreren in de maatschappij!

  3. Wat leuk om te lezen. VeryChiq klinkt ook heel gaaf. Misschien moet ik mij maar even registeren 😉

    Fijn dat je altijd aan het werk bent gebleven en dat je toch de eerste twee jaren bij je kindje bent gebleven.

    Ik vind dit artikelen altijd heel leuk om te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *