zwanger in Spanje

Zwanger zijn in Spanje

Zwanger zijn in Spanje, dat verloopt net een tikkeltje anders dan zwanger zijn in Nederland. Nou ben ik nooit in Nederland zwanger geweest, dus ik heb er zelf geen ervaring mee, maar ik ken natuurlijk genoeg vrouwen die hun kinderen in Nederland ter wereld gebracht hebben. Mijn eigen twee kinderen zijn in Barcelona geboren dus met zwanger zijn in Spanje heb ik wel ervaring. In dit artikel zal ik je er iets meer over vertellen.

Ga je dan ook daar bevallen? Is dat wel goed geregeld?

Zo maar wat vragen die ik kreeg toen ik voor het eerst zwanger was. Dat was van Oliver in de zomer van 2012. Dat ik in Spanje ging bevallen stond in ieder geval vast. Ik woonde en werkte er destijds al vijf jaar, en was dus opgenomen in het sociale zekerheidsstelsel van Spanje, de Seguridad Social genaamd. In Nederland had ik me gelijk bij mijn verhuizing naar Spanje al uit laten schrijven, dus ik was daar ook al lang niet meer verzekerd. Of het goed geregeld was, dat wist ik nog niet maar daar zou ik snel genoeg achter komen. Ik had er in ieder geval het volste vertrouwen in, want mijn ervaringen met het openbare zorgsysteem waren tot dusver zeer positief geweest.

Het eerste wat ik deed toen ik wist dat ik zwanger was, was bellen naar de dokter. Of eigenlijk niet naar de dokter, maar naar de ‘vrouwenafdeling’ van ons medisch centrum. In Spanje krijg je automatisch een medisch centrum aangewezen als je bent opgenomen in het sociale zekerheidsstelsel. Dit centrum is jouw Centro de Atención Primaria (kortweg CAP) en hier ga je als eerste naar toe voor alle gezondheidsthema’s. In het centrum zit niet alleen de huisarts, maar ook de kinderarts, de tandarts en dus ook de vrouwenafdeling met gynaecologes en verloskundigen. Echt reuzehandig dat ze allemaal bij elkaar zitten!

Het verloop van de zwangerschap

Ik belde dus met de mededeling dat ik zwanger was en er werd een eerste afspraak voor me ingepland. Al snel kwam ik erachter dat alles hartstikke goed geregeld was hier in Spanje en dat de begeleiding uitstekend was! De begeleiding bestaat uit regelmatige controles bij de verloskundige waarbij dingen worden gecheckt als bloeddruk, gewicht, vitamine-inname en waarbij het hartje van de baby wordt beluisterd. Bij 12 weken krijg je de eerste echo, waarbij de termijn wordt bepaald en waarbij ook standaard de combinatietest wordt gedaan, d.w.z. een nekplooimeting en bloedonderzoek om de kans te berekenen op een kindje met het Down syndroom. Bij 20 weken krijg je wederom een echo waarbij de baby volledig nagekeken wordt. In het tweede trimester krijg je ook de ‘O Sulivan test, in Nederland bekend als de suikertest om te kijken of je zwangerschapsdiabetes hebt. En in het derde trimester, rond 34 weken, krijg je wederom een echo om te kijken of het nog steeds goed gaat met de baby en of hij al goed ligt voor de bevalling.

Openbare vs. privé verzekering

Bij mijn zwangerschap van Emma had ik via mijn werk ook een privé verzekering. Je kunt je namelijk als je dat wenst aanvullend verzekeren, ook al ben je opgenomen in het openbare zorgstelsel. De voordelen hiervan zijn dat je vaak zelf de specialisten kunt kiezen en vooral dat er geen of kortere wachttijden zijn. Maar de privé zorg is ook business en dat is te merken. Kom je bij de tandarts en heb je ineens zogenaamd vier gaatjes, terwijl je nooit wat had. En zo ook met zwanger zijn. Toen ik net van Emma zwanger was, meldde ik me eerst bij een privé kliniek omdat ik net die privé verzekering had gekregen. Ik kwam er echter al snel achter dat dit niks voor mij was. Er werd maar gehamerd op een vruchtwaterpunctie, terwijl daar helemaal geen aanleiding voor was en deze test riskant is! Maar ja, er wordt geld aan verdiend… Ik heb vriendelijk bedankt en heb de rest van de zwangerschap door mijn eigen verloskundige in mijn eigen CAP laten begeleiden.

Hoe heet de baby?

Zodra je weet of je een jongetje of meisje krijgt, wordt er gelijk door Jan en alleman gevraagd hoe de baby gaat heten. (Mocht je overigens niet willen weten of het een jongetje of meisje is, dien je dit duidelijk aan te geven!) Mijn reactie was steevast: ”Eh… dat gaat je niks aan! Dat vertellen we wel als de baby er eenmaal is!” In Spanje is het echter de gewoonste zaak van de wereld om de naam ruim van tevoren bekend te maken. De baby wordt bij zijn naam genoemd en er wordt over hem gesproken alsof hij er al is! Ondanks de rare blikken hebben wij het beide keren volgehouden om niks te zeggen. Pas in het ziekenhuis, toen het vlak voor de geboorte nog een keer gevraagd werd door het personeel, hebben we het maar verteld. De naam werd dan ook meerdere keren tijdens de bevalling gebruikt: ”Zet hem op, Maaike… Oliver is er bijna!”

Voorbereiding

In het derde trimester van je zwangerschap wordt je aangemeld voor de zogenaamde Clases de Preparto. Met een groepje andere aanstaande ouders krijg je acht weken lang wekelijks twee uur les van een verloskundige. Thema’s die aan bod komen zijn: hoe gaat een bevalling in zijn werk, wanneer moet je naar het ziekenhuis, wat moet je doen als je in het ziekenhuis aankomt, de nazorg, borstvoeding, hoe verzorg je de baby… Heel leerzaam en nuttig allemaal, vooral als het de eerste keer is! Bovendien is het zo’n speciale periode in je leven, dat je al snel een band hebt met de andere ouders en dat is leuk.

De bevalling

De bevalling vindt doorgaans in het ziekenhuis plaats. Thuis bevallen komt bijna niet voor. Mocht je het echt willen, is het wel te regelen, maar dan moet je zelf iemand vinden die je erbij helpt en je moet het ook zelf betalen. Persoonlijk vond ik het juist een fijne gedachte om in het ziekenhuis te bevallen, waar alles bij de hand is. Het ziekenhuis wordt toegewezen op basis van je adres, maar je mag altijd naar een ander ziekenhuis gaan als je dat echt wil. Mijn kinderen zijn beiden geboren in het ziekenhuis La Maternidad (Hospital Clinic) in Barcelona. Dit is een ziekenhuis dat zoals de naam al aangeeft speciaal op vrouwen en baby’s gericht is. Dit ziekenhuis geldt als één van de beste in heel Spanje en het is een publiek ziekenhuis!

La Maternidad is erop gericht om alles op zo’n natuurlijk mogelijke manier te laten verlopen. Er wordt alleen ingegrepen als dat nodig is, moeder en baby worden niet van elkaar gescheiden, het huid-op-huid contact wordt gestimuleerd, borstvoeding wordt gestimuleerd. Dit is echter niet in alle ziekenhuizen het geval, dus je dient je vooraf goed te laten informeren. Aangezien het een openbaar ziekenhuis is, krijg je standaard een gedeelde kamer als je baby geboren is. Dat heb je in een privé ziekenhuis dan weer niet. Maar je kunt wel een privé kamer aanvragen en daarvoor betalen. Wij hebben dat gedaan en de kosten waren helemaal niet hoog.

Je blijft als alles goed gaat twee dagen in het ziekenhuis. Mijn beide ervaringen waren fantastisch! Het personeel is zo ontzettend lief en kundig. Je krijgt lekker te eten en er wordt goed voor je gezorgd. De eerste keer had ik best wat langer willen blijven, zo fijn vond ik het! Maar bij Emma wilde ik natuurlijk wel snel naar huis, want toen hadden we Oliver al en die wilde ik ook niet te lang missen.

zwanger zijn in Spanje
Vanaf onze ziekenhuiskamer uitzicht op het Camp Nou voetbalstadion van FC Barcelona 😉

Kraamzorg

Hoe zit dat dan met de kraamzorg in Spanje? Daar kan ik kort over zijn, want die is er niet! Misschien kijk je er raar van op, maar Nederland is één van de weinige landen (of misschien zelfs het enige land) ter wereld waar dit aangeboden wordt! Dus eenmaal thuis uit het ziekenhuis moeten papa en mama gewoon alles zelf doen. En al doende leert men. In de traditionele Spaanse gezinnen staan waarschijnlijk gelijk de moeders en schoonmoeders op de stoep om een handje te helpen.

Verlof

Moeders krijgen vanaf de dag van de geboorte 16 weken betaald verlof. Vóór de bevalling mag je doorwerken zolang je wil en kan. Sommige vrouwen stoppen een maand van tevoren, anderen werken nog tot ver in de zwangerschap door. Het hangt natuurlijk ook af van je beroep. In ieder geval telt de periode die je thuisblijft vóór de bevalling niet mee als officieel verlof. Je bent dan eigenlijk in de ziektewet.

Voor de vaders in Spanje is het stukken beter geregeld dan in Nederland. Waar de vaders in Nederland slechts twee (!) dagen verlof krijgen, krijgen de vaders in Spanje maar liefst vier weken. Dit is pas sinds een paar jaar zo. Toen Oliver werd geboren was het nog twee weken. Ik vind die vier weken niet meer dan normaal. Vaders wilen toch ook van hun baby genieten en moeten toch ook hun vrouw bijstaan?

Zo gaat dat dus in Spanje!

Spanje is een vooraanstaand land op het gebied van de gezondheidszorg. (Lees ook eens mijn artikel over waarom Spanje zo’n gezond land is om te wonen.) Mijn ervaringen zijn tot dusver alleen maar positief. Wij hebben een hele fijne huisarts en ook een geweldige kinderarts. Wij betalen geen torenhoge premies maar mogen wel van een goede zorg genieten en daar ben ik erg blij om.

7 thoughts on “Zwanger zijn in Spanje

  1. Bedankt Maaike. Zelfs voor een man – maar wel oude pappa – zeer interessant om te lezen en een beetje verbaasd over het goede systeem in Spanje.

  2. Grappig om te lezen hoe een zwangerschap en bevalling in Spanje eraan toe gaat. En wat een wereld van verschil kan het zijn met andere plekken zoals hier in Arusha. Begeleiding tijdens de zwangerschap? Nog nooit van gehoord. De metingen tijdens de eerste paar echo’s? Het leek meer of er lukraak een lijntje werd getrokken. Ik was dus erg blij dat we toevallig al een bezoek aan Nederland gepland hadden rond de 18e week. En uiteraard weer in de 32e week, want hier bevallen is echt geen optie. Het lijkt me trouwens wel vreemd om al de naam met iedereen te moeten delen!

  3. Maaike. Al weer een zeer interessant onderwerp. Vriendinnen vragen mij wel eens hoe dat nou geregeld is in Spanje. Ze kunnen het nu lekker zelf lezen. Ga zo door met die leuke onderwerpen.

  4. Interessant! Ook in Colombia wordt de naam al ver van tevoren bekend gemaakt. Vind dat ook altijd zo apart haha. Er worden dan feestjes gehouden alsof het kind er al is, knalroze of babyblauw met de naam in grote letters overal haha.

  5. Wat leuk dat je hierover schrijft! Ik wist niet dat Nederland het enige land met kraamzorg thuis is. Mijn zus woont in Belgie en daar blijven vrouwen na de bevalling standaard enkele dagen in het ziekenhuis. Mijn zus vindt het heel bijzonder dat de net bevallen moeder vrijwel meteen naar huis mag (moet). Grappig dat het in Spanje heel normaal is om de naam ruim van tevoren bekend te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *