Archief van
Auteur: Maaike

Emma ❤

Emma ❤

Lieve allemaal,

Even een kort berichtje voor degenen die het nog niet mee gekregen hebben: op 3 juli 2017 is onze prachtige dochter Emma geboren!

Het is inmiddels al een maand geleden en ik kan niet geloven dat de tijd zo snel is gegaan (en dat ze al zo gegroeid is!)

Emma is geboren in het ziekenhuis La Maternitat in Barcelona. Alles is heel voorspoedig verlopen. Ik ben ontzettend blij, opgelucht en dankbaar dat we zo’n prachtig, gezond meisje in onze armen hebben mogen sluiten.

Haar geboorte vond ik (net als bij Oliver destijds) een magisch moment! Haar eerste blik in mijn ogen staat in mijn geheugen gegrift!

Wat een lief meisje is het toch… Zo zoet en zo rustig. Ze drinkt goed bij mij en ze slaapt nog veel. Als ze even wakker is, kijkt ze heel tevreden met haar mooie oogjes om zich heen. Ik kan niet stoppen met naar haar te kijken!

Oliver vindt zijn zusje ook interessant en wil haar constant aaien een kusjes geven. Hij heeft nu ook eindelijk schoolvakantie tot half september dus we zijn fijn allemaal samen!

Dit was even een korte update. Binnenkort meer… Voorlopig blijven wij nog even lekker op onze roze wolk zitten!

Eindelijk weer eens een update

Eindelijk weer eens een update

Hoi, hoi allemaal,

Wat was het stil hè, de laatste tijd op mijn blog. Mijn laatste artikel was toen ik volgens mij 15 weken zwanger was, inmiddels zit ik (bijna!) op de 34 weken, dus reken maar uit hoe lang ik niks geschreven heb… Het was gewoon te veel om er nog bij te doen, dus dan maar even op pauze. Ik was full time aan het werk, deed een cursus via de LOI, hield me bezig met mijn gezinnetje en huishouden, èn wilde me ook gewoon lekker rustig op de zwangerschap richten! Sinds gisteren ben ik eindelijk gestopt met werken, zo heerlijk! Nu kan ik me richten op de laatste dingetjes die nog gedaan moeten worden voordat de baby komt, zoals kleertjes wassen, kamertje inrichten, nog wat laatste spulletjes kopen, enz. Verder heb ik regelmatig medische afspraken met de verloskundige, echo’s in het ziekenhuis, en deze vrijdag begin ik met de Clases de Preparto (hieronder meer hierover).

De zwangerschap verloopt goed. Behalve een beetje rugpijn heb ik geen verdere klachten en ik geniet ontzettend van het gewoel en gedraai in mijn buik. (Hoewel het getrap er soms best hard aan toegaat!) De 20-weken echo vond ik een heel spannend moment. Niet zozeer omdat we dan het geslacht zouden weten, maar gewoon omdat ik heel graag wilde weten dat alles helemaal goed was met de baby. Na alle ‘onderdelen’ gecontroleerd te hebben, wat toch wel zo’n 40 minuten duurde, kwam dan eindelijk het verlossende zinnetje: alles was goed. Zo’n opluchting!

En natuurlijk wilden we ook wel graag het geslacht weten. Iedereen om mij heen was er van overtuigd dat het een jongetje zou zijn, met name in mijn vriend zijn familie. Dat zijn namelijk alleen maar jongetjes! Ik dacht het zelf ook een lange tijd, maar op een gegeven moment kreeg ik een ingeving. Ik lag op bed met mijn handen op mijn buik en wist opeens dat het een meisje was. Echt zeker weten deed ik het niet natuurlijk, maar het was een heel sterk gevoel! Aan het einde van de echo vroeg mijn vriend wat het nou eigenlijk was, want dat hadden ze al die tijd nog steeds niet gezegd. En ja hoor… een meisje! Wow, echt zo leuk. Ik was uiteraard ook heel blij geweest met nog een jongetje, maar om een straks een zoon èn een dochter te hebben, vind ik super!

Oliver is vanaf het begin heel erg enthousiast over de komst van de baby. Hij vraagt heel de tijd wanneer de baby nou komt, praat tegen mijn buik, bewaart speelgoed voor haar… Hij doet soms of hij zelf ook een baby in zijn buik heeft of speelt dat één van zijn knuffels de baby is. Hij wordt ongetwijfeld een geweldige grote broer!

Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel voorbij is gegaan en dat we nu al aan het aftellen zijn begonnen. Er is alleen nog één ding waar ik me druk om maak en wat me veel bezig houdt: de baby ligt in stuit. Ik ben van alles aan het proberen om haar te helpen draaien.  Van ondersteboven liggen tot het luisteren naar een hypnose-cd, van moxatherapie tot yoga-oefeningen. Zelfs Renaldo praat op haar in en vertelt haar dat ze moet draaien. Tot nu toe heeft ze nog niet naar ons geluisterd! Over anderhalve week hebben we weer een echo. Hopelijk is ze dan toch goed gaan liggen! Fingers crossed…

In Spanje bestaat geen kraamhulp. Normaal gesproken blijf je twee dagen in het ziekenhuis na de bevalling en dan mag je naar huis met je baby. Er is dus niemand die helpt met de baby, die de moeder bijstaat, die helpt in het huishouden en in de keuken, die visite ontvangt… Maar gelukkig: de vader krijgt maar liefst vier weken vaderschapsverlof! Dat is toch wel super, dat Renaldo straks gewoon vier weken bij ons thuis is en ik weet zeker dat ik aan hem een hele grote steun zal hebben! Zelf heb ik overigens straks 16 weken betaald verlof, tellend vanaf de geboorte. De periode vóór de geboorte is geen zwangerschapsverlof, maar meer een soort ‘ziekmelding’. De dokter geeft je hier toestemming voor en er is geen vaste regel voor wanneer dit ingaat. Elke vrouw geeft zelf bij de dokter aan wanneer ze denkt dat het beter is te stoppen met werken.

Er is dan wel geen kraamhulp, maar je wordt wel zo goed mogelijk voorbereid op de bevalling en de periode erna. Zwangere vrouwen (en hun partners mogen ook mee) krijgen hier zogenaamde Clases de Preparto. Oftewel een ‘pre-bevalling cursus’. Dit is een cursus van 8 weken lang, 2 uur per week, waarin er van alles wordt uitgelegd over de bevalling en alles wat erbij komt kijken, ervoor, tijdens en erna. Het leuke is ook dat je dan andere ouders ontmoet die precies hetzelfde meemaken en dat schept een band. Met één stel die we tijdens de Clases de Preparto hebben ontmoet toen ik van Oliver zwanger was, zijn we nog steeds goed bevriend!

Nu ik gestopt ben met werken hoop ik het schrijven op de blog weer een beetje op te pakken. Mijn excuses voor de lange radiostilte, ik hoop dat jullie me blijven volgen!

xxx Maaike

Babynieuws

Babynieuws

In december en januari was het nogal stil op mijn blog. En dat terwijl ik zoveel leuke ideeën had. Ik wilde graag over de kerstmarkten schrijven in Barcelona, over de Spaanse en Catalaanse tradities in de decembermaand, het bezoek van mijn moeder, het kerstfestival van Oliver op school, etc. Dat kwam er echter niet van en daar had ik een goede reden voor. Ik was misselijk maar bovenal ontzettend moe! Na het werk en het ophalen van Oliver kon ik alleen nog maar op de bank neerploffen en ik lag dan ook elke avond al rond 20:00 uur op bed. Jullie raden het al… zwanger!

Op dit moment ben ik bijna 15 weken zwanger en wil ik dit heugelijke nieuws graag met jullie delen. Volgens mij weten de meesten het al, want ik had het al eerder aangekondigd op Instragram en op Facebook, maar nu dan ook nog even officieel op mijn blog. We zijn uiteraard ontzettend blij! Ook zijn we heel erg opgelucht dat alles goed was op de eerste echo’s. Als alles goed mag blijven gaan, krijgt Oliver er in juli een broertje of zusje bij! Hij is er zelf ook heel blij mee 🙂

Oliver is ook blij!
Oliver is ook blij!

Inmiddels voel ik me stukken beter. Ik heb al weer wat meer energie! Hoewel ik niet meer zo extreem moe ben als in het begin, kies ik er wel vaker voor om gewoon lekker te relaxen en een boek te lezen in plaats van een stukje te schrijven voor mijn blog. Ook het buikje begint al vorm te krijgen! Het klopt dus toch dat een tweede veel sneller zichtbaar is.

Eerder deze week: 14 weken zwanger
Eerder deze week: 14 weken zwanger

We hebben best een tijdje nagedacht of we voor een tweede wilden gaan of niet. Dat was vooral om praktische redenen hoor (mijn hart wist al lang dat ik graag een tweede kindje zou willen krijgen). Het is nou eenmaal anders als je in het buitenland woont en niet je ouders (de opa’s en oma’s) en andere familie in de buurt hebt. De opvang is hier heel anders geregeld en part-time werken bestaat nauwelijks. Een ding is zeker, wanneer ik straks twee kinderen heb, wil ik er voor hen zijn en niet full-time met een drukke baan bezig zijn. Ik heb al wat ideeën in mijn hoofd hoe ik daar dan straks invulling aan wil geven.

Nu ben ik zo blij en dankbaar dat we ervoor gegaan zijn en dat het ons wederom gegund is! Ik vind het hartstikke leuk om opnieuw zwanger te zijn, om alles nog een keertje mee te maken en om straks weer zo’n klein hummeltje in huis te hebben. Ook vind ik het geweldig dat Oliver straks een broertje of zusje heeft om samen dingen mee te ondernemen.

Het leeftijdsverschil is wat mij betreft ideaal. Oliver is in maart jarig en zal al 4 zijn wanneer de baby komt. Hij is al zo groot en zelfstandig! Hij doet alles zelf, hij begrijpt alles, hij helpt graag met van alles. Hij wordt vast een fantastische grote broer!

Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van mijn zwangerschap en hoe dat hier in Spanje allemaal in zijn werk gaat. Ik heb het hier al een keer eerder meegemaakt, dus ik weet ongeveer wat me te wachten staat. Er zijn veel dingen hetzelfde als in Nederland maar sommige dingen zijn toch ook heel anders. Om maar wat te noemen: kraamzorg kennen ze hier niet. Ook het verlof gaat hier anders in zijn werk. En je krijgt hier Clases de Preparto, een cursus ter voorbereiding op de bevalling en wat daarna komen gaat.

Nog even dit: aangezien ik niet met een vaste frequentie blogartikelen online plaats, heb ik een handige tip. In plaats van elke keer terug te komen om te kijken of er iets online staat, kun je je ook aanmelden voor de nieuwsbrief aan de rechterkant van de pagina (of onderaan als je dit op je telefoon leest). Dan krijg je voortaan automatisch een emailtje als er weer wat nieuws online staat!

Zijn er nog meer zwangeren onder mijn lezers?

Los Reyes Magos – Driekoningen

Los Reyes Magos – Driekoningen

Op 6 januari wordt in Spanje Driekoningen gevierd. Op deze dag wordt gevierd dat Los Reyes Magos (de Drie Koningen, ook wel de Wijzen uit het Oosten) bij Jezus aankwamen na zijn geboorte om hem te vereren en geschenken te brengen. De Drie Koningen staan ook altijd traditiegetrouw in de kerststal in Spanje. De Spaanse kinderen krijgen normaal gesproken geen cadeautjes met kerst, want de cadeautjes worden door de Drie Koningen gebracht. Zij moeten dus wachten tot 6 januari om hun pakjes te mogen openen!

Lees Meer Lees Meer

Terugblik op de Kerst

Terugblik op de Kerst

Allereerst wil ik iedereen nog een héél gelukkig nieuwjaar wensen! Ik heb een tijdje niets van me laten horen. Door omstandigheden heb ik in december niet aan mijn blog kunnen werken. (Sorry!) Maar vandaag wil ik jullie toch nog even (heel snel) mee terugnemen naar de kerst, ook al lijkt het alweer zo lang geleden! Vandaag hebben we de kerstboom weer de deur uitgedaan. Gisteravond was de optocht van Los Reyes Magos, oftewel Driekoningen. En daarmee sluiten we de periode van feestelijkheden weer af! Een nieuw jaar is net aangebroken… Ik vind het altijd een mooi moment, het begin van een nieuw jaar. Een leeg boek… wat staat ons dit jaar te wachten? We zullen het zien!

Vorig jaar Oh nee, het jaar daarvoor (haha), vierden we de kerst met mijn familie in Nederland. Daarom was het deze keer weer de beurt van mijn vriend en bezochten we zijn familie in Madrid. Daar woont zijn broer met zijn Spaanse vrouw en twee kinderen. Ze wonen niet in de stad Madrid zelf (wel in de gelijknamige provincie), maar in het stadje Alcalá de Henares. Dit is waar Cervantes vandaan komt van het beroemde werk Don Quijote de la Mancha.

Op donderdagmiddag namen we de AVE, de hogesnelheidstrein. Echt ideaal! Zo veel beter dan het vliegtuig. Je hoeft niet zo ontzettend vroeg aanwezig te zijn, je hebt veel meer ruimte, je kunt zelfs lekker even je benen strekken en naar de bar lopen waar ze drankjes en snacks verkopen, en er is ook geen beperking qua bagage! Binnen tweeënhalf uur sta je midden in Madrid. Daar kwam Renaldo’s broer ons ophalen en gingen we met de auto verder naar Alcalá.

In de trein naar Madrid

Op vrijdag hebben we een heerlijk dagje in Madrid doorgebracht. Ik was zelf al vroeg in mijn eentje vertrokken, want ik moest eerst naar de Nederlandse Ambassade. Mijn paspoort was verlopen en het Consulaat in Barcelona is een tijdje geleden gesloten. (Alle Nederlandse consulaten over de hele wereld zijn blijkbaar gesloten, echt waardeloos…) Dus nu moet ik voor dit soort zaken helemaal naar Madrid. Gelukkig konden we het deze keer combineren met een familiebezoekje. En gelukkig is het paspoort nu ook 10 jaar geldig in plaats van 5 jaar!

Puerta del Sol in Madrid

Vervolgens kwam de rest van de familie ook richting Madrid en hebben we heerlijk geluncht en rondgewandeld door de stad. ’s Avonds gingen we nog even naar het centrum van Alcalá de Henares en hebben wat tapas gegeten. In Alcalá krijg je nog bij elk drankje dat je bestelt een gratis tapa en dat is elke ronde weer wat anders. In Barcelona doen ze dat helaas niet! Alles ging lekker op zijn Spaans. Dat betekent dat de kinderen ook ’s avonds nog mee naar de bar gingen en laat op bed lagen. Oliver had de tijd van zijn leven! Die is normaal gesproken nooit in het donker buiten haha.

Zaterdag (24 december) stond in het teken van het kerstdiner. In Spanje is kerstavond de belangrijkste viering. Vandaag waren we dan ook bezig met de laatste voorbereidingen, nog wat laatste boodschapjes, enz. Aan het einde van de middag nog een lekkere wandeling gemaakt langs de rivier de Henares en vervolgens begonnen we rond 21:00 uur aan het diner. Zo gaat dat in Spanje… alles laat. Maar dit was voor Spaanse begrippen zelfs vroeg, speciaal voor de kinderen. We hebben zo van het diner genoten dat we helemaal zijn vergeten foto’s te maken!

Mijn schoonmoeder, ik, de drie neefjes en Renaldo
Mijn schoonmoeder, ik, de drie neefjes en Renaldo

Oliver

Op zondagochtend 25 december lagen er, wat een verrassing, allemaal pakjes onder de boom! De kinderen waren door het dolle heen van blijdschap. Na alles uitgepakt te hebben, vertrokken we naar het natuurgebied Los Cerros de Alcalá voor wederom een lange wandeling. Heerlijk! Daarna de kerstlunch en na bijgekomen en uitgerust te zijn (Oliver doet met bijna vier jaar nog steeds elke dag een middagslaapje) gingen we weer naar het centrum van Alcalá waar het op het centrale plein supergezellig was met allerlei kraampjes en verschillende draaimolens.

Het centrale plein in Alcalá de Henares

En op maandag, tweede Kerstdag, namen we de trein weer terug naar Barcelona! We hebben echt genoten van de feestdagen. Ik vond het zo fijn om even van omgeving te veranderen en uit het drukke Barcelona weg te zijn. Uiteraard was het ook reuzegezellig met de familie en Oliver was dikke maatjes met zijn neefjes.

Hoe was jullie kerst? Zijn jullie ook blij dat de kerstboom weer opgeruimd is in huis? 😉

Maandoverzicht november

Maandoverzicht november

Het is december, yes! It’s the most wonderful time of the year…! Ik vind december zo’n gezellige, drukke maand. Barcelona verkeert al helemaal in kerstsfeer. De hele stad is prachtig verlicht. Van Sinterklaas hebben wij hier niet veel mee gekregen. We hebben wel een Sinterklaasboekje met liedjes en hebben ook één keer de schoen gezet, maar ik vind het moeilijk om in mijn eentje deze traditie in stand te houden. Op school wordt er alleen maar over ‘Papa Noel’ gepraat en er worden constant kerstliedjes gezongen. De ingang is al sinds anderhalve week prachtig versierd. Dus het is logisch dat Oliver veel meer de kerst in zijn hoofd heeft dan Sinterklaas. En daarna komen de Reyes Magos nog… oftewel Driekoningen. Dat is in Spanje dé dag waarop de kinderen cadeautjes krijgen. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Eerst nog even een terugblik op de maand november!

kerstversiering op Olivers school

November was gewoon een normale maand. We hebben niet heel veel bijzonders gedaan. De stilte voor de storm zullen we maar zeggen! De weekenden hebben we voornamelijk rustig aan doorgebracht, zoals we dat graag doen. Beetje keuvelen in huis, boodschappen halen, met Oliver naar het speelpark, koffie drinken op een terrasje, lekker koken en eten.

koffie

Aangezien het hier nu ook wat donkerder en frisser is geworden, zijn we ook ’s avonds niet veel op stap geweest. In plaats daarvan zijn we met een nieuwe serie begonnen. Zodra Oliver op bed ligt, klappen we de bank open en installeren we ons lekker onder een dekentje om Suits te kijken. Kennen jullie deze serie? Een aanrader! Het gaat over een jonge knul (Mike Ross) die vanwege zijn fotografische geheugen wordt aangenomen als advocaat op een gerenommeerd advocatenkantoor in New York, zonder dat hij hiervoor een diploma heeft. Harvey Specter, één van de beste advocaten van de stad, neemt hem onder zijn hoede. Het klinkt saai, maar dat is het niet, en het wordt steeds spannender…

suits

 

Wel zijn we een keer lekker uit eten geweest met onze lieve huiseigenaren. Zij hebben het appartement waarin wij wonen gekocht en verhuren het aan ons. Ze zijn zo lief, we hebben hier echt geluk mee. We hebben niks te maken met agentschappen tussendoor en als er wat mis is met het huis, staan ze altijd gelijk klaar om het te regelen. En we kunnen het goed vinden met elkaar, dus af en toe spreken we af voor bijvoorbeeld een gezellig etentje. Deze keer waren we naar een nieuw Italiaans restaurantje bij ons in de buurt, genaamd Eden. Het is een klein zaakje met een hele originele inrichting. Je raakt niet uitgekeken op alle details. Gelukkig is het eten en de bediening er ook erg goed.

 

Twee weken geleden was het een week van veel regen. Maandag ging nog net goed. Oliver en ik kwamen redelijk droog op school en op kantoor aan. Dinsdag was echter niet mijn lucky day. We zaten net op de fiets, kwam de regen opeens met bakken uit de hemel vallen. We hadden wel een regenjas aan, maar dat mocht niet baten. Drijfnat kwamen we op school aan. Gelukkig heeft Oliver daar een extra setje kleren liggen, dus konden we hem omkleden. Zelf besloot ik ook eerst weer naar huis te fietsen om me om te kleden, want ik kon zo echt niet op kantoor aankomen. Nadat ik me had omgekleed, pakte ik snel weer de fiets. De regen was inmiddels zo goed als gestopt. Twee straten verder, ligt de ketting van mijn fiets. Kon ik weer teruglopen naar huis met de fiets aan mijn hand. Vervolgens te voet naar kantoor gegaan en met enige vertraging kon ik eindelijk mijn werkdag beginnen. Alleen nog een kopje koffie erbij… Nee he! Koffie op! (Dat komt echt nooit voor, maar uitgerekend vandaag…)

Woensdag kwam het vervolg. ’s Ochtends ging alles nog goed, maar aan het einde van de middag, toen ik net van kantoor weg wilde gaan om Oliver op te halen van school, begon het weer… Wederom pijpenstelen, maar nu ook met bliksem en onweer. Het leek me niet verstandig om zo op de fiets te gaan, dus vroeg ik aan de conciërge of ik mijn fiets misschien binnen achter kon laten. Dat was gelukkig geen probleem. Snel pakte ik de metro richting de school van Oliver. Daarvandaan zijn we, beiden in onze blauwe regenjas met capuchon (zo moeder, zo zoon) snel naar de bushalte gelopen en met de bus naar huis gegaan.

Zo naar, die regen! (Het deed me sterk aan Nederland denken 😉 ) Gelukkig werden we op donderdagochtend weer wakker met een stralend zonnetje.

Vorig weekend kwam mijn Franse schoonvader bij ons lunchen op zondag. Hij heeft ook een groot deel van zijn leven in Bolivia gewoond (mijn vriend is half Frans, half Boliviaans) en is dol op Boliviaans eten. Voor de gelegenheid hadden we daarom lekker Boliviaans eten gekocht (niet zelf gemaakt deze keer).

O ja, dit vond ik gewoon grappig: in Spanje zetten ze bijna 16 jaar na invoering van de Euro nog steeds het bedrag in pesetas op het bonnetje, haha.

pesetas

Dit was kort samengevat de maand november. Hoe was jullie maand?

Waar kun je goed winkelen in Barcelona?

Waar kun je goed winkelen in Barcelona?

Er is natuurlijk ontzettend veel te zien en te beleven in Barcelona. Dus winkelen staat waarschijnlijk niet bovenaan je lijstje. Toch schijnt winkelen één van de favoriete bezigheden van toeristen te zijn. Na een nieuwe stad verkend te hebben, vinden veel mensen het leuk om nog even te gaan shoppen. Het aanbod is meestal toch weer heel anders dan thuis. Wist je dat Barcelona een geweldige stad is om te winkelen? Er zijn ontzettend veel gezellige winkelstraten en mooie winkelcentra. Vandaag zal ik vertellen waar je precies moet zijn. En geef toe, het is altijd leuk als iemand vraagt waar je je nieuwe trui gekocht hebt, en dat jij dan kan zeggen ”in Barcelona”, of niet?

Lees Meer Lees Meer

Dagtrip vanuit Barcelona: het mysterieuze Montserrat

Dagtrip vanuit Barcelona: het mysterieuze Montserrat

Stel, je bent lang genoeg in Barcelona verbleven dat je alles wel zo’n beetje gezien hebt, óf je bent misschien al zo vaak in Barcelona geweest, dat je ook wel eens wat daarbuiten wil zien… Dan heb ik een tip! Een dagexcursie naar Montserrat. Montserrat is een bijzondere berg die op ongeveer 50 km ten noordwesten van Barcelona ligt. Bijzonder in eerste instantie vanwege het uiterlijk van de berg. Bijzonder daarnaast vanwege de mysterieuze oorsprong…

Lees Meer Lees Meer

Waarom is Spanje het gezondste land van Europa om te wonen?

Waarom is Spanje het gezondste land van Europa om te wonen?

Volgens recent onderzoek is Spanje het gezondste land van Europa om te wonen, en zelfs één van de gezondste landen ter wereld. Het medisch tijdschrift Lancet heeft gedurende 20 jaar data verzameld waaruit dit blijkt. De gemiddelde levensverwachting in Spanje is het hoogst van alle landen in Europa, namelijk 81,4 jaar.  Ook leeft een Spanjaard gemiddeld langer in goede gezondheid, namelijk 70,9 jaar. Hoe komt dit? Waarom is Spanje zo’n goed land om te wonen voor de gezondheid? Ik kan wel een paar redenen bedenken.

Lees Meer Lees Meer

Leuke straten in Barcelona

Leuke straten in Barcelona

Als je aan Barcelona denkt, denk je aan de Ramblas. De vijf km lange straat die vanaf het centrale punt in de stad, Plaça Catalunya, naar het begin van de haven met het bekende beeld van Columbus loopt. De straat met kranten- en bloemenkiosken, levende standbeelden, kunstenaars. Het is een heel spektakel als je er voor het eerst komt, en je kijkt je ogen uit. Dat is zeker. Maar ik moet eerlijk bekennen: ik vermijd de Ramblas liever. Door de jaren heen is de Ramblas zo’n drukbezochte trekpleister geworden, dat het authentieke er wel vanaf is. Te veel toeristen met als gevolg ook te veel straatverkopers en zakkenrollers.

Er zijn nog veel meer andere en leukere straten in Barcelona, waarvan ik er vandaag een aantal met jullie wil delen.

Lees Meer Lees Meer