Archief van
Categorie: Persoonlijk

Emma ❤

Emma ❤

Lieve allemaal,

Even een kort berichtje voor degenen die het nog niet mee gekregen hebben: op 3 juli 2017 is onze prachtige dochter Emma geboren!

Het is inmiddels al een maand geleden en ik kan niet geloven dat de tijd zo snel is gegaan (en dat ze al zo gegroeid is!)

Emma is geboren in het ziekenhuis La Maternitat in Barcelona. Alles is heel voorspoedig verlopen. Ik ben ontzettend blij, opgelucht en dankbaar dat we zo’n prachtig, gezond meisje in onze armen hebben mogen sluiten.

Haar geboorte vond ik (net als bij Oliver destijds) een magisch moment! Haar eerste blik in mijn ogen staat in mijn geheugen gegrift!

Wat een lief meisje is het toch… Zo zoet en zo rustig. Ze drinkt goed bij mij en ze slaapt nog veel. Als ze even wakker is, kijkt ze heel tevreden met haar mooie oogjes om zich heen. Ik kan niet stoppen met naar haar te kijken!

Oliver vindt zijn zusje ook interessant en wil haar constant aaien een kusjes geven. Hij heeft nu ook eindelijk schoolvakantie tot half september dus we zijn fijn allemaal samen!

Dit was even een korte update. Binnenkort meer… Voorlopig blijven wij nog even lekker op onze roze wolk zitten!

Eindelijk weer eens een update

Eindelijk weer eens een update

Hoi, hoi allemaal,

Wat was het stil hè, de laatste tijd op mijn blog. Mijn laatste artikel was toen ik volgens mij 15 weken zwanger was, inmiddels zit ik (bijna!) op de 34 weken, dus reken maar uit hoe lang ik niks geschreven heb… Het was gewoon te veel om er nog bij te doen, dus dan maar even op pauze. Ik was full time aan het werk, deed een cursus via de LOI, hield me bezig met mijn gezinnetje en huishouden, èn wilde me ook gewoon lekker rustig op de zwangerschap richten! Sinds gisteren ben ik eindelijk gestopt met werken, zo heerlijk! Nu kan ik me richten op de laatste dingetjes die nog gedaan moeten worden voordat de baby komt, zoals kleertjes wassen, kamertje inrichten, nog wat laatste spulletjes kopen, enz. Verder heb ik regelmatig medische afspraken met de verloskundige, echo’s in het ziekenhuis, en deze vrijdag begin ik met de Clases de Preparto (hieronder meer hierover).

De zwangerschap verloopt goed. Behalve een beetje rugpijn heb ik geen verdere klachten en ik geniet ontzettend van het gewoel en gedraai in mijn buik. (Hoewel het getrap er soms best hard aan toegaat!) De 20-weken echo vond ik een heel spannend moment. Niet zozeer omdat we dan het geslacht zouden weten, maar gewoon omdat ik heel graag wilde weten dat alles helemaal goed was met de baby. Na alle ‘onderdelen’ gecontroleerd te hebben, wat toch wel zo’n 40 minuten duurde, kwam dan eindelijk het verlossende zinnetje: alles was goed. Zo’n opluchting!

En natuurlijk wilden we ook wel graag het geslacht weten. Iedereen om mij heen was er van overtuigd dat het een jongetje zou zijn, met name in mijn vriend zijn familie. Dat zijn namelijk alleen maar jongetjes! Ik dacht het zelf ook een lange tijd, maar op een gegeven moment kreeg ik een ingeving. Ik lag op bed met mijn handen op mijn buik en wist opeens dat het een meisje was. Echt zeker weten deed ik het niet natuurlijk, maar het was een heel sterk gevoel! Aan het einde van de echo vroeg mijn vriend wat het nou eigenlijk was, want dat hadden ze al die tijd nog steeds niet gezegd. En ja hoor… een meisje! Wow, echt zo leuk. Ik was uiteraard ook heel blij geweest met nog een jongetje, maar om een straks een zoon èn een dochter te hebben, vind ik super!

Oliver is vanaf het begin heel erg enthousiast over de komst van de baby. Hij vraagt heel de tijd wanneer de baby nou komt, praat tegen mijn buik, bewaart speelgoed voor haar… Hij doet soms of hij zelf ook een baby in zijn buik heeft of speelt dat één van zijn knuffels de baby is. Hij wordt ongetwijfeld een geweldige grote broer!

Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel voorbij is gegaan en dat we nu al aan het aftellen zijn begonnen. Er is alleen nog één ding waar ik me druk om maak en wat me veel bezig houdt: de baby ligt in stuit. Ik ben van alles aan het proberen om haar te helpen draaien.  Van ondersteboven liggen tot het luisteren naar een hypnose-cd, van moxatherapie tot yoga-oefeningen. Zelfs Renaldo praat op haar in en vertelt haar dat ze moet draaien. Tot nu toe heeft ze nog niet naar ons geluisterd! Over anderhalve week hebben we weer een echo. Hopelijk is ze dan toch goed gaan liggen! Fingers crossed…

In Spanje bestaat geen kraamhulp. Normaal gesproken blijf je twee dagen in het ziekenhuis na de bevalling en dan mag je naar huis met je baby. Er is dus niemand die helpt met de baby, die de moeder bijstaat, die helpt in het huishouden en in de keuken, die visite ontvangt… Maar gelukkig: de vader krijgt maar liefst vier weken vaderschapsverlof! Dat is toch wel super, dat Renaldo straks gewoon vier weken bij ons thuis is en ik weet zeker dat ik aan hem een hele grote steun zal hebben! Zelf heb ik overigens straks 16 weken betaald verlof, tellend vanaf de geboorte. De periode vóór de geboorte is geen zwangerschapsverlof, maar meer een soort ‘ziekmelding’. De dokter geeft je hier toestemming voor en er is geen vaste regel voor wanneer dit ingaat. Elke vrouw geeft zelf bij de dokter aan wanneer ze denkt dat het beter is te stoppen met werken.

Er is dan wel geen kraamhulp, maar je wordt wel zo goed mogelijk voorbereid op de bevalling en de periode erna. Zwangere vrouwen (en hun partners mogen ook mee) krijgen hier zogenaamde Clases de Preparto. Oftewel een ‘pre-bevalling cursus’. Dit is een cursus van 8 weken lang, 2 uur per week, waarin er van alles wordt uitgelegd over de bevalling en alles wat erbij komt kijken, ervoor, tijdens en erna. Het leuke is ook dat je dan andere ouders ontmoet die precies hetzelfde meemaken en dat schept een band. Met één stel die we tijdens de Clases de Preparto hebben ontmoet toen ik van Oliver zwanger was, zijn we nog steeds goed bevriend!

Nu ik gestopt ben met werken hoop ik het schrijven op de blog weer een beetje op te pakken. Mijn excuses voor de lange radiostilte, ik hoop dat jullie me blijven volgen!

xxx Maaike

Babynieuws

Babynieuws

In december en januari was het nogal stil op mijn blog. En dat terwijl ik zoveel leuke ideeën had. Ik wilde graag over de kerstmarkten schrijven in Barcelona, over de Spaanse en Catalaanse tradities in de decembermaand, het bezoek van mijn moeder, het kerstfestival van Oliver op school, etc. Dat kwam er echter niet van en daar had ik een goede reden voor. Ik was misselijk maar bovenal ontzettend moe! Na het werk en het ophalen van Oliver kon ik alleen nog maar op de bank neerploffen en ik lag dan ook elke avond al rond 20:00 uur op bed. Jullie raden het al… zwanger!

Op dit moment ben ik bijna 15 weken zwanger en wil ik dit heugelijke nieuws graag met jullie delen. Volgens mij weten de meesten het al, want ik had het al eerder aangekondigd op Instragram en op Facebook, maar nu dan ook nog even officieel op mijn blog. We zijn uiteraard ontzettend blij! Ook zijn we heel erg opgelucht dat alles goed was op de eerste echo’s. Als alles goed mag blijven gaan, krijgt Oliver er in juli een broertje of zusje bij! Hij is er zelf ook heel blij mee 🙂

Oliver is ook blij!
Oliver is ook blij!

Inmiddels voel ik me stukken beter. Ik heb al weer wat meer energie! Hoewel ik niet meer zo extreem moe ben als in het begin, kies ik er wel vaker voor om gewoon lekker te relaxen en een boek te lezen in plaats van een stukje te schrijven voor mijn blog. Ook het buikje begint al vorm te krijgen! Het klopt dus toch dat een tweede veel sneller zichtbaar is.

Eerder deze week: 14 weken zwanger
Eerder deze week: 14 weken zwanger

We hebben best een tijdje nagedacht of we voor een tweede wilden gaan of niet. Dat was vooral om praktische redenen hoor (mijn hart wist al lang dat ik graag een tweede kindje zou willen krijgen). Het is nou eenmaal anders als je in het buitenland woont en niet je ouders (de opa’s en oma’s) en andere familie in de buurt hebt. De opvang is hier heel anders geregeld en part-time werken bestaat nauwelijks. Een ding is zeker, wanneer ik straks twee kinderen heb, wil ik er voor hen zijn en niet full-time met een drukke baan bezig zijn. Ik heb al wat ideeën in mijn hoofd hoe ik daar dan straks invulling aan wil geven.

Nu ben ik zo blij en dankbaar dat we ervoor gegaan zijn en dat het ons wederom gegund is! Ik vind het hartstikke leuk om opnieuw zwanger te zijn, om alles nog een keertje mee te maken en om straks weer zo’n klein hummeltje in huis te hebben. Ook vind ik het geweldig dat Oliver straks een broertje of zusje heeft om samen dingen mee te ondernemen.

Het leeftijdsverschil is wat mij betreft ideaal. Oliver is in maart jarig en zal al 4 zijn wanneer de baby komt. Hij is al zo groot en zelfstandig! Hij doet alles zelf, hij begrijpt alles, hij helpt graag met van alles. Hij wordt vast een fantastische grote broer!

Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van mijn zwangerschap en hoe dat hier in Spanje allemaal in zijn werk gaat. Ik heb het hier al een keer eerder meegemaakt, dus ik weet ongeveer wat me te wachten staat. Er zijn veel dingen hetzelfde als in Nederland maar sommige dingen zijn toch ook heel anders. Om maar wat te noemen: kraamzorg kennen ze hier niet. Ook het verlof gaat hier anders in zijn werk. En je krijgt hier Clases de Preparto, een cursus ter voorbereiding op de bevalling en wat daarna komen gaat.

Nog even dit: aangezien ik niet met een vaste frequentie blogartikelen online plaats, heb ik een handige tip. In plaats van elke keer terug te komen om te kijken of er iets online staat, kun je je ook aanmelden voor de nieuwsbrief aan de rechterkant van de pagina (of onderaan als je dit op je telefoon leest). Dan krijg je voortaan automatisch een emailtje als er weer wat nieuws online staat!

Zijn er nog meer zwangeren onder mijn lezers?

Terugblik op de Kerst

Terugblik op de Kerst

Allereerst wil ik iedereen nog een héél gelukkig nieuwjaar wensen! Ik heb een tijdje niets van me laten horen. Door omstandigheden heb ik in december niet aan mijn blog kunnen werken. (Sorry!) Maar vandaag wil ik jullie toch nog even (heel snel) mee terugnemen naar de kerst, ook al lijkt het alweer zo lang geleden! Vandaag hebben we de kerstboom weer de deur uitgedaan. Gisteravond was de optocht van Los Reyes Magos, oftewel Driekoningen. En daarmee sluiten we de periode van feestelijkheden weer af! Een nieuw jaar is net aangebroken… Ik vind het altijd een mooi moment, het begin van een nieuw jaar. Een leeg boek… wat staat ons dit jaar te wachten? We zullen het zien!

Vorig jaar Oh nee, het jaar daarvoor (haha), vierden we de kerst met mijn familie in Nederland. Daarom was het deze keer weer de beurt van mijn vriend en bezochten we zijn familie in Madrid. Daar woont zijn broer met zijn Spaanse vrouw en twee kinderen. Ze wonen niet in de stad Madrid zelf (wel in de gelijknamige provincie), maar in het stadje Alcalá de Henares. Dit is waar Cervantes vandaan komt van het beroemde werk Don Quijote de la Mancha.

Op donderdagmiddag namen we de AVE, de hogesnelheidstrein. Echt ideaal! Zo veel beter dan het vliegtuig. Je hoeft niet zo ontzettend vroeg aanwezig te zijn, je hebt veel meer ruimte, je kunt zelfs lekker even je benen strekken en naar de bar lopen waar ze drankjes en snacks verkopen, en er is ook geen beperking qua bagage! Binnen tweeënhalf uur sta je midden in Madrid. Daar kwam Renaldo’s broer ons ophalen en gingen we met de auto verder naar Alcalá.

In de trein naar Madrid

Op vrijdag hebben we een heerlijk dagje in Madrid doorgebracht. Ik was zelf al vroeg in mijn eentje vertrokken, want ik moest eerst naar de Nederlandse Ambassade. Mijn paspoort was verlopen en het Consulaat in Barcelona is een tijdje geleden gesloten. (Alle Nederlandse consulaten over de hele wereld zijn blijkbaar gesloten, echt waardeloos…) Dus nu moet ik voor dit soort zaken helemaal naar Madrid. Gelukkig konden we het deze keer combineren met een familiebezoekje. En gelukkig is het paspoort nu ook 10 jaar geldig in plaats van 5 jaar!

Puerta del Sol in Madrid

Vervolgens kwam de rest van de familie ook richting Madrid en hebben we heerlijk geluncht en rondgewandeld door de stad. ’s Avonds gingen we nog even naar het centrum van Alcalá de Henares en hebben wat tapas gegeten. In Alcalá krijg je nog bij elk drankje dat je bestelt een gratis tapa en dat is elke ronde weer wat anders. In Barcelona doen ze dat helaas niet! Alles ging lekker op zijn Spaans. Dat betekent dat de kinderen ook ’s avonds nog mee naar de bar gingen en laat op bed lagen. Oliver had de tijd van zijn leven! Die is normaal gesproken nooit in het donker buiten haha.

Zaterdag (24 december) stond in het teken van het kerstdiner. In Spanje is kerstavond de belangrijkste viering. Vandaag waren we dan ook bezig met de laatste voorbereidingen, nog wat laatste boodschapjes, enz. Aan het einde van de middag nog een lekkere wandeling gemaakt langs de rivier de Henares en vervolgens begonnen we rond 21:00 uur aan het diner. Zo gaat dat in Spanje… alles laat. Maar dit was voor Spaanse begrippen zelfs vroeg, speciaal voor de kinderen. We hebben zo van het diner genoten dat we helemaal zijn vergeten foto’s te maken!

Mijn schoonmoeder, ik, de drie neefjes en Renaldo
Mijn schoonmoeder, ik, de drie neefjes en Renaldo

Oliver

Op zondagochtend 25 december lagen er, wat een verrassing, allemaal pakjes onder de boom! De kinderen waren door het dolle heen van blijdschap. Na alles uitgepakt te hebben, vertrokken we naar het natuurgebied Los Cerros de Alcalá voor wederom een lange wandeling. Heerlijk! Daarna de kerstlunch en na bijgekomen en uitgerust te zijn (Oliver doet met bijna vier jaar nog steeds elke dag een middagslaapje) gingen we weer naar het centrum van Alcalá waar het op het centrale plein supergezellig was met allerlei kraampjes en verschillende draaimolens.

Het centrale plein in Alcalá de Henares

En op maandag, tweede Kerstdag, namen we de trein weer terug naar Barcelona! We hebben echt genoten van de feestdagen. Ik vond het zo fijn om even van omgeving te veranderen en uit het drukke Barcelona weg te zijn. Uiteraard was het ook reuzegezellig met de familie en Oliver was dikke maatjes met zijn neefjes.

Hoe was jullie kerst? Zijn jullie ook blij dat de kerstboom weer opgeruimd is in huis? 😉

Maandoverzicht november

Maandoverzicht november

Het is december, yes! It’s the most wonderful time of the year…! Ik vind december zo’n gezellige, drukke maand. Barcelona verkeert al helemaal in kerstsfeer. De hele stad is prachtig verlicht. Van Sinterklaas hebben wij hier niet veel mee gekregen. We hebben wel een Sinterklaasboekje met liedjes en hebben ook één keer de schoen gezet, maar ik vind het moeilijk om in mijn eentje deze traditie in stand te houden. Op school wordt er alleen maar over ‘Papa Noel’ gepraat en er worden constant kerstliedjes gezongen. De ingang is al sinds anderhalve week prachtig versierd. Dus het is logisch dat Oliver veel meer de kerst in zijn hoofd heeft dan Sinterklaas. En daarna komen de Reyes Magos nog… oftewel Driekoningen. Dat is in Spanje dé dag waarop de kinderen cadeautjes krijgen. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen. Eerst nog even een terugblik op de maand november!

kerstversiering op Olivers school

November was gewoon een normale maand. We hebben niet heel veel bijzonders gedaan. De stilte voor de storm zullen we maar zeggen! De weekenden hebben we voornamelijk rustig aan doorgebracht, zoals we dat graag doen. Beetje keuvelen in huis, boodschappen halen, met Oliver naar het speelpark, koffie drinken op een terrasje, lekker koken en eten.

koffie

Aangezien het hier nu ook wat donkerder en frisser is geworden, zijn we ook ’s avonds niet veel op stap geweest. In plaats daarvan zijn we met een nieuwe serie begonnen. Zodra Oliver op bed ligt, klappen we de bank open en installeren we ons lekker onder een dekentje om Suits te kijken. Kennen jullie deze serie? Een aanrader! Het gaat over een jonge knul (Mike Ross) die vanwege zijn fotografische geheugen wordt aangenomen als advocaat op een gerenommeerd advocatenkantoor in New York, zonder dat hij hiervoor een diploma heeft. Harvey Specter, één van de beste advocaten van de stad, neemt hem onder zijn hoede. Het klinkt saai, maar dat is het niet, en het wordt steeds spannender…

suits

 

Wel zijn we een keer lekker uit eten geweest met onze lieve huiseigenaren. Zij hebben het appartement waarin wij wonen gekocht en verhuren het aan ons. Ze zijn zo lief, we hebben hier echt geluk mee. We hebben niks te maken met agentschappen tussendoor en als er wat mis is met het huis, staan ze altijd gelijk klaar om het te regelen. En we kunnen het goed vinden met elkaar, dus af en toe spreken we af voor bijvoorbeeld een gezellig etentje. Deze keer waren we naar een nieuw Italiaans restaurantje bij ons in de buurt, genaamd Eden. Het is een klein zaakje met een hele originele inrichting. Je raakt niet uitgekeken op alle details. Gelukkig is het eten en de bediening er ook erg goed.

 

Twee weken geleden was het een week van veel regen. Maandag ging nog net goed. Oliver en ik kwamen redelijk droog op school en op kantoor aan. Dinsdag was echter niet mijn lucky day. We zaten net op de fiets, kwam de regen opeens met bakken uit de hemel vallen. We hadden wel een regenjas aan, maar dat mocht niet baten. Drijfnat kwamen we op school aan. Gelukkig heeft Oliver daar een extra setje kleren liggen, dus konden we hem omkleden. Zelf besloot ik ook eerst weer naar huis te fietsen om me om te kleden, want ik kon zo echt niet op kantoor aankomen. Nadat ik me had omgekleed, pakte ik snel weer de fiets. De regen was inmiddels zo goed als gestopt. Twee straten verder, ligt de ketting van mijn fiets. Kon ik weer teruglopen naar huis met de fiets aan mijn hand. Vervolgens te voet naar kantoor gegaan en met enige vertraging kon ik eindelijk mijn werkdag beginnen. Alleen nog een kopje koffie erbij… Nee he! Koffie op! (Dat komt echt nooit voor, maar uitgerekend vandaag…)

Woensdag kwam het vervolg. ’s Ochtends ging alles nog goed, maar aan het einde van de middag, toen ik net van kantoor weg wilde gaan om Oliver op te halen van school, begon het weer… Wederom pijpenstelen, maar nu ook met bliksem en onweer. Het leek me niet verstandig om zo op de fiets te gaan, dus vroeg ik aan de conciërge of ik mijn fiets misschien binnen achter kon laten. Dat was gelukkig geen probleem. Snel pakte ik de metro richting de school van Oliver. Daarvandaan zijn we, beiden in onze blauwe regenjas met capuchon (zo moeder, zo zoon) snel naar de bushalte gelopen en met de bus naar huis gegaan.

Zo naar, die regen! (Het deed me sterk aan Nederland denken 😉 ) Gelukkig werden we op donderdagochtend weer wakker met een stralend zonnetje.

Vorig weekend kwam mijn Franse schoonvader bij ons lunchen op zondag. Hij heeft ook een groot deel van zijn leven in Bolivia gewoond (mijn vriend is half Frans, half Boliviaans) en is dol op Boliviaans eten. Voor de gelegenheid hadden we daarom lekker Boliviaans eten gekocht (niet zelf gemaakt deze keer).

O ja, dit vond ik gewoon grappig: in Spanje zetten ze bijna 16 jaar na invoering van de Euro nog steeds het bedrag in pesetas op het bonnetje, haha.

pesetas

Dit was kort samengevat de maand november. Hoe was jullie maand?

Maandoverzicht oktober

Maandoverzicht oktober

De maand oktober is weer voorbij en dus is het tijd voor een nieuw maandoverzicht! Oktober was druk maar leuk. Veel gewerkt, maar uiteraard ook leuke dingetjes. Oliver is inmiddels helemaal gewend op school. Ik moet hem altijd nog even snel naar me toe trekken en een kus pikken voordat hij blij de gang doorhuppelt naar zijn klaslokaaltje. Kijk mee wat we verder allemaal gedaan hebben deze maand.

Nederlandse vriendinnen

Aan het begin van de maand had één van mijn Nederlandse vriendinnen die inmiddels ook al aardig wat jaren in Barcelona woont een kleine garage sale georganiseerd. Zij gaat namelijk binnenkort met haar gezinnetje verhuizen naar Peru (zo spannend!) en moest van wat spullen ‘af’, met name kleding. Dit betekende een gezellig avondje met mijn Nederlandse vriendinnenclubje onder elkaar kleren passen onder het genot van een glaasje wijn en lekker eten. We hadden allemaal zelf wat lekkers gemaakt en meegenomen. Het was, zoals altijd met mijn lieve vriendinnen, supergezellig én uiteraard heb ik nog een paar leuke kledingstukken gescoord. Straks zijn we nog maar met zijn vieren over in plaats van met zijn vijven!

Bios

Met Renaldo ben ik sinds tijdens weer eens naar de bioscoop geweest. We wilden eigenlijk naar een andere film, maar dat kwam kwa tijdstip niet goed uit (we gaan altijd pas weg als Oliver al op bed ligt), dus werd het uiteindelijk Bridget Jones’ Baby. Hilarische film! Hoewel het een typische vrouwenfilm is, vond Renaldo hem ook leuk. Echt een aanrader voor een girls night out, maar je kan hem natuurlijk ook lekker thuis op de bank kijken als-ie uit is. Ik blijf Bridget geweldig vinden, ook als veertiger.

Día de la Hispanidad

Op 12 oktober was het de nationale feestdag van Spanje. Op deze dag is namelijk Amerika ontdekt (in het jaar 1492) en vandaag de dag wordt nog steeds in Spanje en Zuidamerikaanse landen de Día de la Hispanidad gevierd. Voor ons betekende het een lekker dagje vrij extra. Op deze dag vierde ook een vriendinnetje van Oliver haar verjaardag en waren we uitgenodigd in een speelzaaltje dat voor de gelegenheid afgehuurd was. Dit soort zaaltjes zijn hier erg populair om kinderverjaardagen te vieren. Je hebt er een ballenbak, trampolines… Ideaal: de kinderen vermaken zich prima en de ouders kunnen onbezorgd met elkaar kletsen.

Kapper

Deze maand ben ik ook eindelijk eens naar de kapper geweest. Dit is iets wat ik niet vaak doe, aangezien ik er nooit echt zin in heb een paar uur op een kappersstoel te zitten. (Ik heb veel haar dus ze zijn altijd lang bezig!) Maar nu was het echt weer eens tijd en besloot ik naar Gijs te gaan, een Nederlandse kapper die al heel wat jaren zijn eigen salon Touch Hairsalon runt. Inmiddels een begrip onder de Nederlanders en ook veel Engelstalige immigranten in Barcelona! Het is wat prijzig voor Spaanse begrippen, maar hij doet het echt veel beter dan andere kappers waar ik geweest ben. Hij neemt uitgebreid de tijd om je haar te bekijken en knipt het laag voor laag in het juiste model. Voor alle Nederlanders in Barcelona: heb je een kapper nodig, ga dan naar Gijs!

haar

Eten..!

In oktober heb ik ook een aantal lekkere en gezellige etentjes gehad. Zo had ik met mijn collega’s een etentje vanwege de goede resultaten het afgelopen kwartaal, heb ik met Renaldo een geweldige, authentieke Chinees in de stad ontdekt (inclusief geen Spaans sprekende obers), ben ik met mijn vriendinnen bij een heerlijk Hindoe restaurant wezen eten en zijn we toen mijn vader hier was bij ons favoriete Griekse restaurant gaan eten. Binnenkort zal ik een artikeltje schrijven met restaurant tips voor Barcelona. Daar vraagt iedereen altijd naar!

Halloween

Oktober stond ook in het teken van Halloween. Ik weet niet of het in Nederland ook het geval is, maar hier in Barcelona is dit feest steeds meer aanwezig. Waar je ook komt, restaurantjes, barretjes, koffiezaakjes, overal is het versierd met uitgeholde pompoenen, spinnenwebben, doodshoofden, etc. Ook bij Oliver op school werd er uitgebreid aandacht aan besteed. In Spanje wordt normaal gesproken op 1 november La Castañada gevierd vanwege Allerheiligen (Todos Los Santos). Een oud vrouwtje, la castañera, deelt dan gepofte kastanjes uit aan de kinderen. Maar tegenwoordig zijn de twee feesten steeds meer verweven met elkaar. En dus werden we verzocht versierde pompoenen naar school mee te nemen en was er op vrijdagmiddag een klein feestje in de patio (het schoolplein), met schmink, maskers, liedjes en zelfgemaakte cakes en taarten.

Mijn vader op bezoek

Het laatste weekend van oktober kwam mijn vader op bezoek. Gezellig! We besloten op zaterdagochtend naar het Aquarium van Barcelona te gaan. Daar waren we nog nooit eerder geweest. Superinteressant om de onderwaterwereld van dichtbij te zien! Oliver vond vooral de Halloween versiering interessant… Verder hebben we het weekend veel gewandeld en uiteraard lekker gegeten.

Blog

Deze maand heb ik niet zo veel blogs kunnen plaatsen als ik wilde. Ik doe echt mijn best en ik vind het ook hartstikke leuk om te doen, maar met een full time baan en een gezin erbij is het best een uitdaging! Mijn doel is om twee artikelen per week online te zetten. Soms lukt het, soms niet. Ik heb in ieder geval heel veel ideeën en inspiratie, dus daar ligt het niet aan 😉

Door Vakantieboulevard.nl werd ik onlangs gevraagd gastblogger te worden. Mijn eerste artikel is inmiddels online verschenen. Leuk, hè?

En zo kwamen we alweer bij november aan! Hoe was jouw maand oktober?

Wat salsa met mij doet

Wat salsa met mij doet

Toen ik net in Barcelona aangekomen was in mei 2007, besloot ik mij in te schrijven op een dansschool om salsa te leren. Salsa had mij altijd al mateloos gefascineerd. Toen ik jaren eerder op reis naar Cuba was, was ik zo onder de indruk van deze dans. Hoe de Cubanen zich helemaal los lieten gaan, hoe ze bewogen met hun lichamen, hoe ze helemaal in hun dans opgingen en de wereld om hen heen vergaten. Op dat moment had ik al besloten dat ik dat ook ooit wilde leren. Eenmaal in Spanje (een jaar of acht later) leek het me het perfecte moment om met deze nieuwe hobby te starten en zo tegelijkertijd ook nieuwe mensen te leren kennen. Niet ver van waar ik woonde zat een kleine dansschool van een Cubaans echtpaar. Zonder twijfel meldde ik me hier gelijk aan en dat was één van mijn beste beslissingen ooit.

Opgaan in de muziek

Toen ik de mensen die al een tijdje bezig waren daar zag dansen, dacht ik: oh mijn god, dat leer ik echt nooit! Het zag er zo ingewikkeld uit! Maar mijn Cubaanse leraren waren echt de beste leraren ooit en al snel had ik de eerste basispasjes door en geleidelijk aan kwamen er steeds wat ingewikkeldere draaien bij kijken. Ik begon met één keer per week, maar ik vond het zo geweldig dat ik al snel overging op twee lessen per week. Ik was helemaal happy met mijn nieuwe hobby. Ik downloadde alle bekende liedjes waar we op dansten en was niet meer te stoppen. Nooit had ik van mezelf gedacht dat ik dit zou kunnen. Eigenlijk was ik altijd heel verlegen en danste nooit zo snel op feestjes of bij het uitgaan. Maar zodra de salsamuziek klonk, maakte deze iets in mij los. Het ging gewoon vanzelf en ik vond het heerlijk om in de muziek op te gaan en even de rest om mij heen te vergeten.

salsa in Barcelona

salsa in Barcelona

Bij deze dansschool heb ik zo’n vijf jaar intensief gedanst. We deden mee aan verschillende exhibities en festivals en hadden zelfs elk jaar een optreden in een theaterzaaltje voor publiek. Uiteindelijk verhuisde ik naar een ander gedeelte van de stad en raakte ook in verwachting en ben toen gestopt bij de dansschool, maar het salsa zit nu in mijn bloed en zal er niet meer uit verdwijnen!

Dankbaar

Ik ben mijn leraren eeuwig dankbaar dat ik dankzij hen het plezier heb ontdekt in het salsa dansen. Dat zij mij hebben leren genieten van het dansen zonder erover na te denken wat anderen ervan vinden en zonder me te schamen. Dat ik gewoon in de muziek en de dans op kan gaan en daarmee al mijn zorgen en frustaties van mij ‘af’ kan dansen. En dat eigenlijk heel veel van deze zorgen en frustaties helemaal niet zo belangrijk zijn zolang je kunt genieten van de muziek en de bewegingen.

Maar waarom was het nog meer zo’n goede beslissing om destijds op salsa te gaan? Dat zal ik jullie vertellen. Eigenlijk heb ik indirect via het salsa mijn vriend leren kennen. Ik zag hem namelijk regelmatig in een bekende salsatheek in Barcelona. Toen wist ik nog niet eens zijn naam, maar op een dag kwamen we elkaar op straat tegen en herkenden elkaar van gezicht en zo is het balletje gaan rollen. Dus als ik toen niet op salsales was gegaan, had ik hem misschien nooit ontmoet en was ook ons zoontje niet geboren!

Salsa in Barcelona

Kom je een keer naar Barcelona en ben jij ook wel in voor een salsa dansje? Dan zit je goed, want Barcelona is een goede stad om salsa te dansen. Naast heel veel dansscholen zijn er ook genoeg lokalen waar je in het weekend lekker met de heupen los kunt gaan, zoals bijv. Antilla Salsa Disco of Rakata Barcelona. Ook bestaan er zelfs salsareizen, waarbij je een week (of langer) intensief dansles hebt.

Zelf ga ik nu zelden nog uit om te dansen (helaas), maar zoals jullie weten is mijn vriend half Boliviaans en hij is dan ook met de muziek opgegroeid. Vandaar ook dat zijn iPod honderden klassiekers en modernere liedjes bevat. Dus als we in het weekend bijvoorbeeld het huis moeten schoonmaken dan zetten we daar gewoon een lekker salsamuziekje onder en zo kunnen we nog steeds, zij het op een ander manier, hier ontzettend van genieten 🙂

Dans jij graag? Wat is jouw favoriete soort dans?

Maandoverzicht: September

Maandoverzicht: September

Het leek mij leuk een soort van ‘vaste rubriek’ in het leven te roepen op La Casa de Maaike. Een iets persoonlijkere rubriek waarbij ik jullie een kijkje in mijn/ons leven geef. Zelf vind ik het altijd heel erg leuk om weekoverzichten (met foto’s) en persoonlijke diaries bij andere bloggers te lezen. Nu is het zo dat mijn dagen doordeweeks heel erg op elkaar lijken. Voor dinsdag t/m vrijdag zou ik echt zo een copy-paste van maandag kunnen doen. Dus om te voorkomen dat het een heel saai overzicht wordt, leek het mij een beter idee een maandoverzicht te maken. Aan het begin van de maand zal ik telkens een terugblik maken op de maand die voorbij is. Vinden jullie het een leuk idee? (Andere ideeën of suggesties zijn uiteraard van harte welkom!) Ik vind het in ieder geval zelf leuk om te maken, want zo kan ik het later nog eens terug zien en herinneringen ophalen.

Vrij weekje

Dus we beginnen vandaag met een terugblik op de maand september. September begon goed want de eerste dagen van de maand waren wij nog op vakantie in het heerlijke Playa de Aro. Na terugkomst hadden we thuis nog een weekje vrij! Dit soort weekjes vind ik heerlijk, aangezien je dan eindelijk tijd hebt voor dingen waar je anders nooit aan toekomt. Deze vrije week had ik een bijeenkomst op de nieuwe school van Oliver en moesten we ook zijn uniform gaan kopen. Verder zijn we naar Ikea geweest om een nieuw bed voor hem te kopen. Op de vakantie had hij in een normaal eenpersoonsbed geslapen en we besloten dat we thuis ook zijn bed zouden veranderen. Tot die tijd sliep hij nog altijd in de ledikant. We hebben nu een tussenbed gekocht. Gelijk ook wat nieuw beddengoed en een leuk kleed op de vloer en het geheel ziet er weer heel anders uit!

Ook zijn we deze laatste vrije week nog lekker een ochtendje naar het strand geweest en hebben nog wat inkoopjes bij de HEMA gedaan. Ik ben echt zo blij dat er eindelijk een HEMA in Barcelona zit!! Het is echt raar om hier die typisch Nederlandse dingen te zien zoals pindakaas, ontbijtkoek, beschuit, stroopwafels (!)… Ik ben ook blij met de sokken, kantoorartikelen, ondergoed voor Oliver, nagellakjes. Ideaal gewoon.

Na deze vrije week begon de school en het werk weer. Hier heb ik al eerder over geschreven. Het gaat nu gelukkig hartstikke goed ’s ochtends bij het afscheid op school. Het was een hele overgang, maar nu loopt Oliver heel stoer met zijn rugzak op de gang door naar zijn klaslokaaltje. Zonder tranen! Dat is toch een veel aangenamer gevoel om mee op mijn werk aan te komen!

Santa Cruz de Bolivia

Eén van de weekenden was er een feest in de buurt ter gelegenheid van de onafhankelijkheid van Santa Cruz de Bolivia, waar mijn vriend vandaan komt (zijn moeder dan, zijn vader komt uit Frankrijk). Het was niet heel groots, maar er stonden wat kraampjes met Boliviaans eten en er werd gedanst in tradionele klededracht. Hier moesten we natuurlijk even naar toe, al was het maar alleen om de Boliviaanse salteñas en cuñapes te proeven! In de toekomst hopen we nog een keer een mooie reis naar Bolivia te maken. Het zijn ten slotte toch ook (gedeeltelijk) de roots van onze zoon!

La Mercè

Het laatste weekend van september werd La Mercè gevierd. Dit is een groots opgezet feest, je kunt wel zeggen het belangrijkste feest van Barcelona, dat door heel de stad gevierd wordt met verschillende activiteiten. Zo zijn er op verschillende plekken concerten, hebben veel museu gratis toegang, worden er activiteiten voor kinderen georganiseerd. Verder is er dagelijks een wijnproeverij, komen de Castellers in actie, zijn er optochten met grote reuzen en als het donker wordt met draken die vuurspuwen. Tot slot is er op de laatste dag altijd een grote vuurwerkshow met muziek bij Plaza España waar de hele stad naar toekomt.

Dit zijn bijzondere dagen in Barcelona, maar wij hebben er dit jaar niet zo heel veel van meegekregen. We zijn wel even naar de reuzen wezen kijken (vond Oliver leuk), maar de rest is een beetje aan ons voorbij gegaan. Misschien ook omdat het een beetje bewolkt was en de officiële feestdag dit jaar op zaterdag viel, dus we hadden geen extra vrije dag helaas.

Bovenstaande foto’s zijn niet van de viering van dit jaar, maar van een ander evenement. Ik wilde ze toch even laten zien om een indruk te geven.

En zo kwamen we aan bij het einde van de maand september, die voorbij gevlogen is! Het is nog een beetje karig maandoverzicht qua foto’s, maar dat komt omdat ik pas later op het idee kwam. Ik zal in oktober proberen wat meer foto’s te maken!

Dat was het! Hoe was jullie maand?

De vakantie is voorbij… Weer aan het werk en Oliver voor het eerst naar school

De vakantie is voorbij… Weer aan het werk en Oliver voor het eerst naar school

Nou, het was me het weekje wel hoor… Na drie heerlijke weken vakantie en full time genieten met mijn gezinnetje, begon deze week het ‘echte leven’ weer. (Hoewel je eigenlijk beter de vakantie het ‘echte leven’ kunt noemen natuurlijk.) Afgelopen maandag moest Oliver voor het eerst naar school. Zoals je eerder hebt kunnen lezen in het artikel over onze scholenzoektocht, beginnen de kinderen hier op iets jongere leeftijd met school.

De eerste dag (maandag) was gelukkig nog ‘light’. Om de kinderen te laten wennen, hoefden ze nog maar één uurtje in de ochtend en mochten de ouders mee. Dit was erg leuk, want zo konden we ook gelijk het klaslokaal zien en de andere kindjes, de juffrouw en de andere ouders. De tweede dag was het echter menens en werden de kinderen gelijk in het diepe gegooid, want nu was het wel de hele dag. De hele dag is hier van 09:00 tot 17:00 uur. Tussendoor krijgen de kinderen een uitgebreide maaltijd in de kantine en doen nog een kleine siësta van een uurtje.

Dus daar gingen we op dinsdagochtend… Oliver trots in zijn nieuwe schooloutfit (hier dragen de kinderen een uniform), haren netjes gekamd, rugzak op en een big smile op zijn gezicht! De school ligt een klein beetje verder weg van ons huis dan de crèche en ligt ook niet op de route naar mijn werk, dus we gaan op de fiets. Hoe dichter bij we kwamen, hoe kleiner zijn glimlach werd. Eigenlijk wilde hij helemaal niet. Hij wilde bij mama blijven, zei hij. Maar toch was hij dapper en huilde niet toen ik hem aan de juf overdroeg. Daarna fietste ik snel door naar mijn werk. Hoewel het natuurlijk leuk was iedereen weer te zien, viel mijn eerste dag niet mee. Zo veel werk had ik opgestapeld na drie weken en mijn inbox puilde uit… Maar door de drukte ging de dag wel heel snel en aan het einde van de dag, sprong ik snel weer op mijn fiets, want ik wilde zooo graag naar mijn kleine jongen toe en weten hoe het gegaan was!

img_20160913_083636627_hdr.jpg

Ach, en daar trof ik hem snikkend aan bij één van de juffen op schoot. De dag was wel heel erg lang geweest en het was zo’n groot verschil, al die nieuwe kindjes, nieuwe juf, nieuwe omgeving… Hij had wel goed gegeten werd me verteld, maar geen siësta gedaan want hij riep om zijn mama. -SLIK-

De daaropvolgende dagen waren niet veel beter. Dikke tranen als ik weg ging. Hij zichtbare, en ik onzichtbare. Mijn moederhart had het zwaar te verduren!

Op donderdagmiddag, terwijl ik aan het werk was, belde de school me. Ik schrok me een hoedje! Maar het viel mee. Ze wilden alleen doorgeven dat Oliver een beetje koorts had. Niet hele erge, maar een beetje verhoging. Ze wilden het me laten weten zodat ik, als ik wilde, hem alvast op kon komen halen. Ik liet gelijk mijn werk uit handen vallen en sprong op de fiets. Thuis hebben we lekker samen op de bank tekenfilms gekeken en popcorn gegeten. Eigenlijk was ik blij dat ik hem al eerder lekker bij me had, want eerlijk gezegd: ik moet ook heel erg wennen aan de lange dagen en mis hem behoorlijk!

Gossie, het is echt een grote verandering voor die kindjes hoor. Maar goed, het hoort erbij! Het is een kwestie van wennen en ik weet zeker dat Oliver binnen no time met heel veel plezier naar school gaat. Uiteindelijk hebben we toch allemaal mooie herinneringen aan onze schooltijd?

En zo kwamen we aan bij het weekend. Een weekend waarin we vooral lekker wilden uitrusten en samen wilden zijn, en dat hebben we dus ook gedaan. Geen etentjes of andere spannende uitstapjes, gewoon lekker met Oliver naar het speelpark, wat lekkers nemen op een terrasje en ’s avonds sushi en een filmpje op de bank. Heerlijk!

Ik ben heel benieuwd hoe het de tweede week gaat!

Hoe hebben andere mama’s de eerste schooldag van hun kind(eren) beleefd?

Wat voor banen heb ik gehad in Barcelona? Is het moeilijk een baan te vinden als buitenlander?

Wat voor banen heb ik gehad in Barcelona? Is het moeilijk een baan te vinden als buitenlander?

Als je naar een ander land emigreert, is het vinden van een baan uiteraard één van je prioriteiten. Vandaag leek het mij leuk jullie wat meer te vertellen over de verschillende banen die ik heb gehad in Barcelona en hoe ik daaraan ben gekomen. Toen ik eenmaal besloten had dat ik naar Barcelona ging verhuizen, ben ik gelijk gaan kijken of ik misschien vanuit Nederland al iets kon regelen. En gelukkig ging dat vrij gemakkelijk toentertijd!

Lees Meer Lees Meer