Eindelijk weer eens een update

Eindelijk weer eens een update

Hoi, hoi allemaal,

Wat was het stil hè, de laatste tijd op mijn blog. Mijn laatste artikel was toen ik volgens mij 15 weken zwanger was, inmiddels zit ik (bijna!) op de 34 weken, dus reken maar uit hoe lang ik niks geschreven heb… Het was gewoon te veel om er nog bij te doen, dus dan maar even op pauze. Ik was full time aan het werk, deed een cursus via de LOI, hield me bezig met mijn gezinnetje en huishouden, èn wilde me ook gewoon lekker rustig op de zwangerschap richten! Sinds gisteren ben ik eindelijk gestopt met werken, zo heerlijk! Nu kan ik me richten op de laatste dingetjes die nog gedaan moeten worden voordat de baby komt, zoals kleertjes wassen, kamertje inrichten, nog wat laatste spulletjes kopen, enz. Verder heb ik regelmatig medische afspraken met de verloskundige, echo’s in het ziekenhuis, en deze vrijdag begin ik met de Clases de Preparto (hieronder meer hierover).

De zwangerschap verloopt goed. Behalve een beetje rugpijn heb ik geen verdere klachten en ik geniet ontzettend van het gewoel en gedraai in mijn buik. (Hoewel het getrap er soms best hard aan toegaat!) De 20-weken echo vond ik een heel spannend moment. Niet zozeer omdat we dan het geslacht zouden weten, maar gewoon omdat ik heel graag wilde weten dat alles helemaal goed was met de baby. Na alle ‘onderdelen’ gecontroleerd te hebben, wat toch wel zo’n 40 minuten duurde, kwam dan eindelijk het verlossende zinnetje: alles was goed. Zo’n opluchting!

En natuurlijk wilden we ook wel graag het geslacht weten. Iedereen om mij heen was er van overtuigd dat het een jongetje zou zijn, met name in mijn vriend zijn familie. Dat zijn namelijk alleen maar jongetjes! Ik dacht het zelf ook een lange tijd, maar op een gegeven moment kreeg ik een ingeving. Ik lag op bed met mijn handen op mijn buik en wist opeens dat het een meisje was. Echt zeker weten deed ik het niet natuurlijk, maar het was een heel sterk gevoel! Aan het einde van de echo vroeg mijn vriend wat het nou eigenlijk was, want dat hadden ze al die tijd nog steeds niet gezegd. En ja hoor… een meisje! Wow, echt zo leuk. Ik was uiteraard ook heel blij geweest met nog een jongetje, maar om een straks een zoon èn een dochter te hebben, vind ik super!

Oliver is vanaf het begin heel erg enthousiast over de komst van de baby. Hij vraagt heel de tijd wanneer de baby nou komt, praat tegen mijn buik, bewaart speelgoed voor haar… Hij doet soms of hij zelf ook een baby in zijn buik heeft of speelt dat één van zijn knuffels de baby is. Hij wordt ongetwijfeld een geweldige grote broer!

Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel voorbij is gegaan en dat we nu al aan het aftellen zijn begonnen. Er is alleen nog één ding waar ik me druk om maak en wat me veel bezig houdt: de baby ligt in stuit. Ik ben van alles aan het proberen om haar te helpen draaien.  Van ondersteboven liggen tot het luisteren naar een hypnose-cd, van moxatherapie tot yoga-oefeningen. Zelfs Renaldo praat op haar in en vertelt haar dat ze moet draaien. Tot nu toe heeft ze nog niet naar ons geluisterd! Over anderhalve week hebben we weer een echo. Hopelijk is ze dan toch goed gaan liggen! Fingers crossed…

In Spanje bestaat geen kraamhulp. Normaal gesproken blijf je twee dagen in het ziekenhuis na de bevalling en dan mag je naar huis met je baby. Er is dus niemand die helpt met de baby, die de moeder bijstaat, die helpt in het huishouden en in de keuken, die visite ontvangt… Maar gelukkig: de vader krijgt maar liefst vier weken vaderschapsverlof! Dat is toch wel super, dat Renaldo straks gewoon vier weken bij ons thuis is en ik weet zeker dat ik aan hem een hele grote steun zal hebben! Zelf heb ik overigens straks 16 weken betaald verlof, tellend vanaf de geboorte. De periode vóór de geboorte is geen zwangerschapsverlof, maar meer een soort ‘ziekmelding’. De dokter geeft je hier toestemming voor en er is geen vaste regel voor wanneer dit ingaat. Elke vrouw geeft zelf bij de dokter aan wanneer ze denkt dat het beter is te stoppen met werken.

Er is dan wel geen kraamhulp, maar je wordt wel zo goed mogelijk voorbereid op de bevalling en de periode erna. Zwangere vrouwen (en hun partners mogen ook mee) krijgen hier zogenaamde Clases de Preparto. Oftewel een ‘pre-bevalling cursus’. Dit is een cursus van 8 weken lang, 2 uur per week, waarin er van alles wordt uitgelegd over de bevalling en alles wat erbij komt kijken, ervoor, tijdens en erna. Het leuke is ook dat je dan andere ouders ontmoet die precies hetzelfde meemaken en dat schept een band. Met één stel die we tijdens de Clases de Preparto hebben ontmoet toen ik van Oliver zwanger was, zijn we nog steeds goed bevriend!

Nu ik gestopt ben met werken hoop ik het schrijven op de blog weer een beetje op te pakken. Mijn excuses voor de lange radiostilte, ik hoop dat jullie me blijven volgen!

xxx Maaike

11 gedachten over “Eindelijk weer eens een update

  1. Leuk om weer een update te lezen en te horen dat alles goed gaat. En wat bijzonder dat je straks een zoon en een dochter hebt. Ik kan je nu al vertellen dat een meisje heel anders is! 😉 Geniet van je verlof!

  2. Weer een mooi verhaal Maaike. Gelukkig word ik tussendoor op de hoogte gehouden. De vooruitzichten zijn goed, alleen nog even draaien… gelukkig is er nog voldoende tijd.

  3. Ah daar is ze weer! 🙂 Wat zie je er fantastisch uit! Ons zoontje lag ook in een stuit. Uiteindelijk toen ik weeën kreeg, hing de gynaecoloog al aan de lijn voor een spoedkeizersnede, maar met 3 cm ontsluiting draaide het mannetje zelf en ben ik bevallen. Het kan dus nog gebeuren op het alllllerlaaatste moment 😉

  4. Gelukkig gaat alles goed met jou en jouw gezin! Leuk dat je een update plaatst en ik hoop dat je in de laatste weken meer wilt en kunt schrijven.

    Heftig hoor dat er geen kraamhulp in Spanje is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *